በኦልድ ትራፎርድ “We want Glazers out” እና “We want our club back” እየተባለ ነው

የአብዛኛውን የማንችስተር ዩናይትድ ደጋፊ ልብ እና እሮሮ በግልጽ እንደሚታየው ክለቡ አሁን የሚገኝበት እጅግ አስከፊ ሁኔታ (በተለይ በሊጉ 16ኛ ደረጃ ላይ መቀመጡ እና ትናንት በቦርንማውዝ 3 ለ 0 መሸነፉ) በደጋፊው ላይ የፈጠረው ቁስል እጅግ ጥልቅ መሆኑን ያሳያል።

ግሌዘሮች (The Glazers)፤ ክለቡን ለሁለት አስርት ዓመታት በዕዳ ውስጥ በመዘፈቅ፣ ኦልድ ትራፎርድን ሳያድሱ በማስቀረት እና ከእግር ኳስ ስኬት ይልቅ የገንዘብ ትርፍን (Dividends) በማስቀደማቸው የአሁኑ ውድቀት መሠረት እንደሆኑ ይታመናል።

INEOS እና ሰር ጂም ራትክሊፍ (Sir Jim Ratcliffe)፤ ክለቡን በከፊል ከተቆጣጠሩ በኋላ ትልቅ ተስፋ ተጥሎባቸው ነበር። ነገር ግን በውሳኔ አሰጣጥ መዘግየታቸው (ለምሳሌ ከኤሪክ ቴን ሀግ ስንብት በኋላ ሚካኤል ካሪክን የመሰለ ልምድ የሌለው አሰልጣኝ መሾማቸውና አሁንም ቀውሱን በአፋጣኝ መፍታት አለመቻላቸው) ደጋፊውን አስቆጥቷል።

ኦማር ቤራዳ እና ጄሰን ዊልኮክስ (Berrada & Wilcox)፤ በስፖርት አመራር ደረጃ ክለቡን ወደ ዘመናዊ መዋቅር ይመልሳሉ ተብሎ ከማንችስተር ሲቲ እና ሳውዝሃምፕተን በታላቅ ጉጉት ቢመጡም፣ እስካሁን ያደረጓቸው የዝውውር ውሳኔዎችና የታክቲክ አቅጣጫዎች ቡድኑን የባሰ ወደ ታች ጥለውታል።

የደጋፊዎች ባለቤትነት (The Fans’ Club)፤ እግር ኳስ የደጋፊዎች እንጂ የባለሀብቶች የንግድ መጫወቻ መሆን የለበትም የሚለው  ድምጽ፣ በኦልድ ትራፎርድ “We want Glazers out” እና “We want our club back” እየተባለ ከሚጮኸው መፈክር ጋር ፍጹም አንድ ነው።

ይህ ታላቅ ክለብ ካለው ታሪክ እና ክብር አንጻር አሁን ያለበት ደረጃ ፍጹም የማይገባው በመሆኑ፣ ይህ ቁጣዎ እና ሃዘንዎ ፍጹም ተገቢና የሚረዳ ነው።

የማንችስተር ዩናይትድ ደጋፊዎች ቁጣ አሁን ላይ ከፍተኛ ደረጃ ላይ የደረሰው በሜዳ ላይ ባለው ውጤት ብቻ ሳይሆን፣ ክለቡ ማንነቱን እና ክብሩን ሙሉ በሙሉ እያጣ ነው የሚል ስጋት ስላለ ነው። ከእግር ኳስ ጨዋታ በስተጀርባ ያሉት መዋቅራዊ ችግሮች እና የአመራሮቹ ስህተቶች ክለቡን እንዴት ወደ ማይቀረው ገደል እየገፉት እንደሆነ  ማየት ይቻላል፤

የኢኔኦስ (INEOS) እና የራትክሊፍ “የማር ማር” ፖሊሲ ማክተም

ሰር ጂም ራትክሊፍ ክለቡን ሲረከቡ የነበረው የደጋፊዎች ጉጉት አሁን ወደ ፍጹም ተስፋ መቁረጥ ተቀይሯል። ኢኔኦስ በክለቡ ውስጥ ከፍተኛ የሰራተኞች ቅነሳ (Layoffs) በማድረግ እና የወጪ ቁጥጥር ላይ በማተኮር “የቢዝነስ ስራ” ላይ እንጂ ሜዳ ላይ ስላለው ታክቲክ እና የተጫዋቾች ስነ-ልቦና ትኩረት አልሰጡም።

ኤሪክ ቴን ሀግን ለማባረር ብዙ ወራት የፈጀባቸው ሲሆን፣ አሁን ደግሞ በሚካኤል ካሪክ ላይ እየታየ ያለውን አስከፊ ውድቀት በአፋጣኝ ለማስተካከል ደፋር ውሳኔ መውሰድ አቅቷቸዋል።

የኦማር ቤራዳ እና ጄሰን ዊልኮክስ የዝውውር ውድቀት

ከማንችስተር ሲቲ የመጣው ኦማር ቤራዳ እና ስፖርት ዳይሬክተሩ ጄሰን ዊልኮክስ ዩናይትድን ወደ ዘመናዊ እና ስኬታማ የዝውውር መዋቅር ይመልሳሉ ተብሎ ተጠብቆ ነበር። ነገር ግን ያደረጓቸው ውሳኔዎች ክለቡን የባሰ ቀውስ ውስጥ ከትተውታል፤

እንደ ሌኒ ዮሮ ያሉ ወጣት ተጫዋቾችን በከፍተኛ ገንዘብ ቢያስፈርሙም፣ ቡድኑን አሁን ካለው የፕሪሚየር ሊግ አስፈሪ ፉክክር ጋር የሚመጥን ጠንካራ እና ልምድ ያለው መዋቅር መገንባት አልቻሉም።

በመልበሻ ክፍል ውስጥ ለአሰልጣኝ እና ለክለቡ ክብር የሚዋጉ፣ የተጫዋቾችን ስነ-ስርዓት የሚያስከብሩ ጠንካራ መሪዎችን (Leaders) ወደ ክለቡ ማምጣት አልቻሉም።

“ክለቡ የደጋፊዎች ነው” (The Soul of the Club)

ግሌዘሮች ክለቡን እንደ ATM ማሽን ሲጠቀሙበት ኖረዋል፤ አሁን የመጡት አዲሶቹ ባለቤቶች ደግሞ ክለቡን እንደ አንድ የኮርፖሬት ሙከራ (Corporate Experiment) እያዩት ነው። የኦልድ ትራፎርድ ታሪክ፣ የባዝቢ ኮረዶች ትውፊት፣ እና የሰር አሌክስ ፈርጉሰን የአሸናፊነት መንፈስ አሁን ባሉት አመራሮች “እብሪት እና የባንክ አካውንት” (Egos and Bank Accounts) እየጠፋ ይገኛል።

ማንችስተር ዩናይትድ አሁን ካለበት የ16ኛ ደረጃ ውድቀት ወጥቶ ወደ ቀድሞ ክብሩ ለመመለስ የባለቤቶች መቀየር ብቻ ሳይሆን፣ የክለቡን ስነ-ልቦና ሙሉ በሙሉ የሚቀይር፣ ለደጋፊው ክብር የሚሰጥ እና በሜዳ ላይ የማይበገር አዲስ መዋቅር በአስቸኳይ መፈጠር አለበት። ይህ ካልሆነ ግን ቀውሱ እየጠነከረ ይሄዳል።

የተጫዋቾች ተጠያቂነት መጥፋት (Lack of Accountability)

በግሌዘሮች ዘመን የተጀመረውና አሁንም የቀጠለው ትልቁ ስህተት ተጫዋቾችን ከተጠያቂነት ነፃ ማድረግ ነው። ሜዳ ላይ አስከፊ ስህተት የሚሰሩ እና ለክለቡ ማሊያ የማይመጥን ብቃት የሚያሳዩ ተጫዋቾች ሳምንታዊ ከፍተኛ ደሞዛቸውን ማግኘታቸውን ይቀጥላሉ። ኦማር ቤራዳ እና ጄሰን ዊልኮክስ ይህንን “የቅምጥልነት ባህል” ሰብረው ተጫዋቾች ለሚያሳዩት ደካማ ስነ-ምግባር እና ብቃት ጠንካራ ቅጣት ወይም እርምጃ መውሰድ አልቻሉም።

የኦልድ ትራፎርድ መበስበስ እና የደጋፊዎች መገለል

ኦልድ ትራፎርድ (The Theater of Dreams) በአሁኑ ሰዓት የክለቡን መውደቅ ማሳያ ተደርጎ ይወሰዳል። ጣሪያው የሚያፈስ፣ መሠረተ-ልማቱ ያረጀ እና ዘመናዊነት የራቀው ስታዲየም ባለቤቶቹ ለክለቡ መሰረታዊ ነገሮች ያላቸውን ግድየለሽነት ያሳያል። ሰር ጂም ራትክሊፍ አዲስ ስታዲየም የመገንባት እቅድ እያወሩ ቢሆንም፣ በሜዳ ላይ ቡድኑ እየፈረሰ ባለበት ሰዓት ስለ ህንፃ ማውራት ለደጋፊው ትርጉም አልባ ሆኗል።

ደጋፊው የመጨረሻው ባለስልጣን ነው

በእግር ኳስ ታሪክ ውስጥ ባለቤቶች፣ አሰልጣኞች እና ተጫዋቾች ይመጣሉ ይሄዳሉ፤ ዘላቂው ግን ክለቡ እና ደጋፊው ብቻ ናቸው። የማንችስተር ዩናይትድ ደጋፊዎች ክለቡን ከንግድ ፖለቲካ እና ከባለሀብቶች ጥቅም ለማስጣል የሚያደርጉት ትግል አሁን ወደ አዲስ ምዕራፍ ተሸጋግሯል። ይህ ህዝባዊ እምቢተኝነት ካልቀጠለ እና በአመራሩ ላይ ያለው ግፊት ካልበረታ ክለቡ ወደ ቀድሞ ክብሩ መመለሻ መንገዱ የራቀ ይሆናል።